Stralingsrisico’s voor Nederland?
Niet alleen in Japan is men nog onzeker wat de gevolgen zullen zijn voor het omringende gebied op lange en korte termijn van de straling die op dit moment vrijkomt uit de Fukushima-1 centrale. Ook in Amerika en Nederland hebben wetenschappers zich de laatste paar dagen gebogen over deze kwestie en groeit inmiddels het aantal tegenstanders tegen kernenergie. Deze groeiende bezorgdheid kan gelukkig snel getemperd worden volgens de wetenschappers. Verschillende wetenschappers en organisaties uit zowel de VS als NL hebben betoogt dat we ons geen zorgen hoeven maken over de hoeveelheden straling die op dit moment ons land bereiken. Het zou om een 10.000ste factor van de hoeveelheid van de kernramp in Tsjernobyl in 1986 gaan.
Zowel de Amerikaanse Association of Clinical Endocrinologists (AACE), American Thyroid Association (ATA), Endocrine Society en de Society of Nuclear Medicine (SNM) hebben een gezamenlijke verklaring afgegeven die beweert dat er op dit moment geen enkele gevaren zijn voor de volksgezondheid. De verklaring stelt dat de belangrijkste stralingsbron van zorg, met betrekking tot effecten op de gezondheid, radioactief jodium-131 is. Deze variant presenteert een speciaal risico voor de gezondheid omdat blootstelling met een hoge dosis kan leiden tot de ontwikkeling van schildklierkanker jaren later. Als jodium-131 wordt opgenomen door de schildklier, dan kan dit leiden tot schildklierkanker. Na de ramp met de kerncentrale in Tsjernobyl in 1986 werd er bij meer dan 6.000 mensen schildklierkanker geconstateerd, waarschijnlijk door het drinken van besmette melk en/of water in de kindertijd. (klik op 'blijf lezen' voor gehele post)
Is Thorium het Uranium van de 21ste Eeuw?
Wordt Thorium het nieuwe Uranium?
Thorium, een wit-zilver licht radioactief metaal
Voor kernenergie kan dit wel eens deze eeuw gebeuren. Maar misschien even een samenvatting waarom Uranium niet zo geweldig is als brandstof.
- Er is niet zo veel Uranium op de aarde. Het raakt op net zoals olie, aardgas en steenkool.
- Je moet Uranium verrijken, U-235 is nodig om de reactie in stand te houden.
- De reactie laat radioactief Plutonium achter, een enorm gevaarlijke stof dat gebruikt kan worden voor nucleaire wapens.
- Met een halfwaardetijd van enkele 100.000 jaar, het afval is problematisch.
- De kerncentrales zijn erg ingewikkeld en er zijn veel ingenieurs nodig om de reactie in toom te houden. De kans op een nieuwe Tsjernobyl ramp blijft altijd bestaan.
En toch komt ongeveer 14% van de wereldenergieproductie van Uranium splitsing. Frankrijk is koploper met 75% energie uit kernsplitsing. Natuurlijk is het afval giftig en gevaarlijk, maar in plaats van CO2 en roet kun je het tenminste bij je houden en opslaan. Het komt niet direct in de natuur terecht. Door de energiecrisis is er nieuwe interesse in (Uranium) kernreactors en veel wetenschappers van beide kanten van het spectrum zijn van mening dat we kern splitsing nodig hebben om van een fossiele brandstof economie naar een groene energie economie over te stappen.
Ik zelf ben altijd voorstander geweest van kernsplitsing voor energie productie. Vooral omdat ik van mening ben dat wij mensen slim genoeg moeten zijn om deze centrales goed bij te houden en goed voor het restafval kunnen zorgen, misshien is dit naief. Maar ik las net een mooi artikel over Thorium op Wired.com die veel problemen met Uranium kernsplisting kan oplossen.
(Voor het volledige artikel, druk op 'blijf lezen')
De Sumatraanse aardbeving in 2004 verzwakte breuklijnen over de hele wereld
Seismologen uit de VS hebben bewijs dat de verwoestende aardbeving, op 26 December 2004 in de Indische oceaan, de bekende breuklijn van San Andreas heeft verzwakt. Dit hebben wetenschappers van het wetenschapsinstituut in Washington en de University of California in het toonaangevende tijdschrift Nature gepubliceerd. In 2005 en 2006 kwam er wereldwijd een ongebruikelijk hoog aantal aardbevingen voor, met een kracht van 8 op de schaal van richter. ‘Dit was het eerste directe bewijs dat de aardbeving effect heeft op andere breuklijnen in de wereld’